Een klant staat in de wijnwinkel, kijkt twijfelend naar twee flessen en vraagt vriendelijk: “Mag ik even proeven?” Hoewel een klein slokje om de juiste keuze te maken onschuldig lijkt, ligt dit juridisch gezien anders. Hét antwoord is dan ook “nee, dat mag niet.”
Wijnwinkel is geen slijterij
In artikel 18 van de Alcoholwet staat, naast artikel 3 (uitoefenen slijtersbedrijf met vergunning), welke bedrijven zwak-alcoholhoudende drank, zoals wijn en bier, mogen verkopen voor gebruik elders dan ter plaatse. Voorbeelden zijn supermarkten (winkel met overwegende mate verkoop levensmiddelen), speciaalzaken (eet- en drinkwaren) en wijnwinkels. Wél is van belang dat in deze bedrijven proeven niet is toegestaan; ook niet “een klein slokje om te proberen”. Het laten proeven van alcohol is namelijk uitsluitend toegestaan binnen een slijtersbedrijf met een rechtsgeldige Alcoholwetvergunning. Artikel 13 lid 2 van de Alcoholwet bepaalt dat men in een slijtlokaliteit alcoholhoudende drank mag verstrekken om klanten, op hun verzoek, te laten proeven van alcohol die daar te koop is.
'Georganiseerde proeverijen' zijn alleen mogelijk als de gemeente dit bij verordening toestaat (artikel 25e van de Alcoholwet). Pas dan mag men in dat kader klanten laten proeven.
Ontheffing artikel 35 Alcoholwet helpt niet
Soms wordt gedacht dat een ontheffing op grond van artikel 35 van de Alcoholwet uitkomst biedt. Die bepaling maakt het mogelijk om tijdelijk alcohol te schenken bij bijzondere gelegenheden van zeer tijdelijke aard, zoals evenementen, jubilea of dorpsfeesten. Een reguliere winkelactiviteit (een bedrijfsmatige activiteit) valt niet onder de noemer ‘bijzondere gelegenheid’. Zelfs als de winkel slechts twaalf dagen een proeverij wil houden, wordt het gebruik van artikel 35 hiervoor als oneigenlijk beschouwd. De wet is hier duidelijk: deze ontheffing is niet bedoeld voor commerciële proeverijen of verkoop bevorderende acties.
Conclusie
Een wijnwinkel die geen slijterij is, mag geen wijn laten proeven. Niet voor promotie, niet voor aankoopadvies, en ook niet “heel even”. De gemeente kan daar ook niet van afwijken, omdat de bepalingen in de wet dwingend van aard zijn. Een ontheffing op grond van artikel 35 is bovendien geen alternatief en zal bij verlening als onverbindend moeten worden beschouwd.
Als ondernemers klanten toch willen laten kennismaken met het assortiment kunnen ze een proeverij organiseren in samenwerking met een horecabedrijf (mét Alcoholwetvergunning). Bij een slijterij met slijtersvergunning kan het mits de raad dit ook bij verordening heeft willen toestaan. Zo blijft het gezellig én wettelijk in orde.